ŞAŞIRDIK MI?

Araştırmak, temellerimizi sağlamak atmak, ilim ve bilime güvenmek bizi asla doğru yoldan saptırmaz.

Araştırmak, temellerimizi sağlamak atmak, ilim ve bilime güvenmek bizi asla doğru yoldan saptırmaz. Kim ne derse desin ne yaparsa yapsın her zaman bir doğru vardır demek belki çok iddalı olabilir ancak unutmayalım ki matematik asla yalan söylemez.

Bazen karalama kampanyaları, iftiralar ve toplum baskısı gerçekleri gizleyebilir. Gerçekleri ortaya çıkaran ve dokuz köyden kovulacağını bile bile gerçekleri haykırarak söyleyen birileri her zaman olacaktır ve olmalıdır. Bilim adamları, plastik perakende poşetlerin kağıt ve pamuğa karşı tam yaşam döngüsüne baktıklarında, plastik poşetler genellikle masum olarak karşımıza çıkıyor. Bu çalışmalar daha önce yapıldı, ancak yeni bir tanesi Singapur’daki Nanyang Teknoloji Üniversitesi’nden (NTU) yayınlandı. Buradaki bilim adamları, farklı alışveriş poşetleri türlerinin etkilerini modellediler ve Singapur gibi şehirlerde, yüksek yoğunluklu polietilenden (HDPE) yapılan tek kullanımlık plastik poşetlerin tek kullanımlık kağıttan ve çok kullanımlık pamuklu çantalardan daha küçük çevresel ayak izine sahip olduğunu belirlediler.

 

 

Çalışma, polipropilen bazlı dokunmamış plastikten yapılmış yeniden kullanılabilir plastik torbaların en çevre dostu seçenek olduğunu ve bunu tek kullanımlık plastik torbaların izlediğini ortaya koydu. Ayrıca, ABD’li tüketicilerle yapılan anketlerin, tüketicilerin çoğunun plastik perakende poşetlerini köpek ve kediler için yeniden kullandıklarını söylediğnii göz önüne alındığında, perakende plastik poşetler için “tek kullanımlık” teriminin biraz yanıltıcı olduğunu kanıtladığını da söylemek yanlış olmaz sanırız. NTU modeli , pamuk ve kraft kağıt poşetlerin, küresel ısınmaya daha büyük katkıları ve üretimindeki eko-toksisite potansiyeli nedeniyle nispeten daha büyük çevresel ayak izlerine sahip olduğunu ortaya koydu .

 

 

Bu çalışma, yıllar içinde yapılan diğer araştırmalarla aynı sonucu gösteriyor aslında: kağıt ve pamuklu poşet üretimi için gerekli tüm süreçler dikkate alındığında, bu malzemelerin ayak izi çok daha büyük. Örneğin pamuklu poşet yapmak için, pamuk yetiştirmek, tarımsal alan hazırlığı, ekim ve hasat için yakıt olarak benzin veya dizel gerektirir; pamuk bitkilerinin yetiştirilmesi için su; tarlaları istenmeyen bitki maddelerinden uzak tutmak için yabani ot öldürücüler; ve tarlalara yaprak dökücü püskürten uçak için yakıt, böylece kozalar daha sonra daha az bitki maddesiyle kolayca hasat edilebilir. Pamuk daha sonra iplik haline getirilmeli, malzeme haline getirilmeli ve torbalara dikilmelidir. Kağıt ise aynı zamanda ağaçların, hamurun ve suyun kullanımını içeren enerji ve kaynak tüketimi yoğun bir süreçtir. Tek kullanımlık kraft kağıt poşetin çevresel ayak izi, yeniden kullanılabilir plastik poşetten 80 kat daha fazladır.

Şaşırdık mı? Şaşırmadık… Şaşırmayın!!! Durumu iyi analiz etmek gerekir. Malzemelerin maliyetlerine, kullanım alanlarına ve geri dönüşümlerine dikkatlice baktığımızda aslında çok büyük araştırmalara da gerek yok aslında. Gerçekleri görmek ve gerçekler ile yüzleşmek gerekir. Dünyayı koruyacak olan biziz, malzemeler ve türevleri değil!!!

 

 

BAS PEDALA

Araştırmak, temellerimizi sağlamak atmak, ilim ve bilime güvenmek bizi asla doğru yoldan saptırmaz.
PAYLAŞ